De veranderingen binnen human resources zijn de laatste jaren vooral cosmetisch van aard. Voor fundamentele koerswijzigingen moeten we al snel terug naar de jaren 80 toen we het personeelswerk van ons af wilden schudden en eindelijk serieus genomen wensten te worden als business partner. Inmiddels zijn we beland in een periode van cost cutting en hire freezes en wordt al snel beknibbeld op alles wat HR op een hoger plan kan brengen. Onze grootse plannen met high potentials gaan in de koelkast. Management Development trajecten worden afgeserveerd en we beperken ons tot jobrotation en mentoring trajecten. Nu ook recruitment stil ligt, moeten we onze challenges elders zoeken. HR moet meer dan ooit lean en mean zijn en op zoek gaan naar het low hanging fruit. Natuurlijk is dat geen rocket science, maar het vereist een absolute change of mind. Het kan de shift zijn van recruitment naar het behoud van medewerkers, bijvoorbeeld door te focussen op zaken als wellness en corporate identity. Hier liggen de opportunities als we onszelf willen positioneren als business partner die daadwerkelijk added value kan genereren. Laten we uit de theoretische benadering van bijv. competency management en lifetime employement blijven en gaan voor de quick wins. De sense of urgency is aanwezig en de timing is beter dan ooit. Het is een periode van change management en HR zal de rol van change agent moeten vervullen. Doen we dat niet, dan zijn we de sitting duck en kunnen we onze rol als major player  voor eens en voor altijd opbergen.

 

Laat me afsluiten dat dit artikel zowel inhoudelijk als qua stijl toch wel tot de allerslechtste op P&O actueel behoort. Maar ik heb wel mijn enorme kennis van het engels aan de dag kunnen leggen. Dat voelde goed en het klonk ook best interessant. Toch?