Ik kom uit een bedrijfscultuur waarin het principe van ‘ik doe iets voor jou, dan doe jij iets voor mij’ diep verankerd is. De associatie met gesjoemel en geritsel wordt al snel gelegd, maar ik zou het positief willen benaderen. Voor iemand die iedere dag zich het zweet op de rug werkt en niet te beroerd is om af en toe wat overuren te draaien, zullen we niet zo moeilijk doen als we hem of haar wat uurtjes vrij moeten geven om zijn zieke vader te helpen of als er plotseling die dag geen oppas beschikbaar is. Voor de medewerkers voor wie het iedere dag stipt om half 6 ‘operatie stofwolk’ is, zal er wat strikter naar de opname van verlof worden gekeken. De kracht van dit principe is de lef om onderscheid te maken en daar het beloningsinstrument van betaald verlof voor durven in te zetten. Wie goed doet, goed ontmoet.
Sinds een paar jaar zijn we onderworpen aan een web van regels als het gaat om de verschillende vormen van verlof. Calamiteitenverlof, zorgverlof, adoptieverlof etc. Iedere vorm van verlof kent zijn eigen spelregeltjes, zonder ooit pragmatisch te worden. De grote bestuurlijke eenheidsworst schaart iedereen over één kam en maakt van een organisatie waarin men ‘er samen wel uit kwam’, tot een regeltjesfabriek, waarin werkgever en werknemers elkaar om de oren slaan met procedures en regelgeving. En als de regeling nu kristalhelder was, was er misschien nog iets voor te zeggen.
Meer dan eens wordt HR ingezet als het Orakel van Delphi wanneer het gaat om de beoordeling over een verlofaanvraag terecht is of niet. Huisartsen en kinderdagverblijven worden hoorndol van het verzoek om een ‘briefje’, waarmee later het verzoek voor betaald verlof beargumenteerd wordt.
Begrijp me niet verkeerd, bijzonder verlof is noodzakelijk en geeft inhoud aan een belangrijke sociale en morele verplichting. Maar laten we het niet zo ingewikkeld maken. Laten we een dikke streep zetten door de hele regelgeving omtrent bijzonder verlof en weer vertrouwen op ons beoordelingsvermogen. En dat mag best subjectief zijn.
(11)
© 2007 Reed Business | 
Reacties
Paul Adang - 04-11-2008 09:15
Goeie aanzet tot discussie Marcel. Ook ik hanteer de “wie goed doet, goed ontmoet” gedachte. Ik ben het met je eens dat de verschillende verlofregelingen als paddenstoelen uit de grond zijn geschoten. Het is soms lastig te beoordelen of iemand terecht gebruik maakt van de regeling. De manager kent z’n medewerkers meestal het best en zal naar mijn mening in de meeste gevallen goed inschatten of iemand al dan niet misbruik maakt.
De regels zijn er echter niet voor niets. In jouw organisatie liep het blijkbaar al goed voordat de regelingen werden ingevoerd, de verhalen in andere bedrijven zijn niet altijd positief. Zonder te willen generaliseren zijn de conflicten binnen het MKB en in bijvoorbeeld kleinere bouwbedrijven legio, ondanks een prachtig pakketje verlofreglementen. Dat is mede waarom de regels zijn opgesteld. De overheid, in al haar ijver is “een ietwat” doorgeschoten. Persoonlijk zou ik al blij zijn als het calamiteitenverlof zou komen te vervallen, een draak van een regeling die in mijn ervaring gretig aftrek vindt bij een groep medewerkers die integriteit wat minder nauw nemen.
Nora - 10-11-2008 09:42
Ik ben het niet helemaal met je eens. Een medewerker die een 9 tot 5 mentaliteit heeft wordt eigenlijk gestraft omdat hij of zij binnen de contracturen zijn werkzaamheden verricht. Wie zegt dat deze medewerker niet het zweet op zijn rug heeft staan van het harde werken. Ik vind het jammer dat er eerder gekeken wordt naar hoeveel uur iemand aanwezig is dan naar het werk wat wordt verzet. Ik kom beide type werknemers tegen en voor beide valt wat te zeggen. Ik beoordeel liever iemand om zijn of haar inzet en daar hebben die extra uren niet veel mee te maken.
Wat betreft het bijzonder verlof. Het is er al vanaf 2001 en ik vind het nu een beetje mosterd na de maaltijd om daar nu nog over te ‘klagen’. Zo ingewikkeld zijn de regels omtrent het opnemen van bijzonder verlof niet. Mijn ervaring is dat werkgevers en hr het zelf moeilijker maken dan het is. Ik ben het met je eens dat het ongelooflijk is dat HR wordt ingezet om te beoordelen of dat iemand terecht verlof op wil nemen. Heel simpel, ik doe er niet aan mee. De leidinggevende is in mijn ogen de persoon die met de medewerk om tafel moet en de aanvraag moet beoordelen.