Mijn vraag gaat over 1e en 2e spoor reintegratie en betreft een medewerker die in zijn 2e ziektejaar zit en beperkt inzetbaar is in aangepast werk. Werkgever wil 2e spoor inzetten, omdat ingeschat wordt dat werknemer bij einde dienstverband niet volledig aan het werk zal zijn. Werknemer is zeer gemotiveerd voor opbouw uren huidige werk, en staat niet open voor externe reintegratie. Is het mogelijk een 2e spoor traject in te zetten voor die uren die niet benut worden, is het verplicht en kan de werknemer gedwongen worden hieraan mee te doen?
Met vr. groet,
Ariane




Reacties
Marco van Cleef - 29-10-2009 15:45
Er zal eerst bepaald moeten worden of er binnen de duur van de twee jaar volledige reintegratie in de huidige dan wel aangepaste functie mogelijk is. Beoordeling van de arbodienst is belangrijk. Als hij van menig is dat de mogelijkheid daar niet is, zal de werkgever inderdaad tweede spoor moeten gaan inzetten. Wanneer de werknemer dit niet wil, kan men spreken van opstructie van de reintegratie met de bijbehorende sancties. De werknemer kan dit dan laten beoordelen door het UWV. Kun je overigens dan ook zelf doen. In deze is het dossier dan ook erg belangrijk gegeven. Lastige situatie, omdat de werknemer wel goed gemotiveerd is. Advies: laat de situatie beoordelen door de arboarts en verifieer dit bij het UWV. Succes
ad van lieshout - 25-12-2009 14:55
Een vraag over een situatie die in de praktijk van arbeidsongeschikt worden en re-integratie veel voorkomt.
Een werkgever die interne re-integratie al toepast maar desondanks twijfelt over de vraag of dit uiteindelijk na twee jaar voldoende resultaat zal opleveren, is m.i. goed bezig.
Werkgevers moeten altijd oog blijven houden op het te verwachten (eind)resultaat. Voldoende resultaat als je kijkt naar het belang van de werknemer (een redelijk inkomen) maar ook voldoende in de ogen van UWV dat uiteindelijk de re-integratie inspanningen van werkgever zal moeten beoordelen.
Is betrokkene niet voor 65% van zijn loonwaarde aan de slag in aangepast werk dan is de kans op een
loonsanctie groot, heel groot zelfs, omdat werkgever het tweede spoor niet of niet tijdig heeft ingezet.
Optimale re-integratie in- of extern is de echte oplossing voor deze werknemer doch deze lijkt dat niet in te zien en zet in (gokt) op het 1e spoor.
Niet open staan voor re-integratie in een geval als dit betekent dat betrokkene zich zelf in de problemen
zal kunnen brengen omdat:
• de werkgever eigenlijk verplicht zal zijn om werknemer te sanctioneren omdat deze onvoldoende meewerkt aan zijn (optimale) re-integratie;
• de werkgever die dat niet doet krijgt een (een derde jaar) loonsanctie aan zijn broek;
• het inkomen van werknemer na twee jaar ziekte bij beperkte interne re-integratie waarschijnlijk
lager is dan bij succesvolle re-integratie in het tweede spoor;
• bij een behoorlijke restverdiencapaciteit van de werknemer na twee jaar de kans op een 35 min WIA situatie groot is en dus een WIA uitkering niet aan de orde zal zijn;
De geschetste situatie, de tweede spoor optie is een extra kans voor werknemers.
Jammer genoeg is dat bij werknemers nog onvoldoende doorgedrongen. De gevolgen laten zich raden.
Een goede en reële voorlichting aan werknemers over hun mogelijke WIA scenario’s kan hen helpen bij het maken van de juiste keuzes.
Ad van Lieshout
www.lenm-advies.nl