J de Klein - 27-11-2009 19:59

Inderdaad! Ik vind dat het ed werknemer is die aan het korste eind trekt doorgaans!

Rijk van Oostenbrugge - 24-12-2009 20:43

Je mag de hemel op je blote knieen danken als je werkgever een ARBO dienst heeft die niet alleen maar danst naar de pijpen van degene die de factuur betaald maar ook kijkt naar wat goed voor de werknemer is, dat is vaak ook in het belang van de werkgever. Helaas is dat maar al te vaak niet het geval, ook het UWV die deze zaken voor de uitzendbureau’s verricht probeert de zaak nogal eens op scherp te zetten. Persoonlijke noot had een hernia na later bleek de adviserende arts vond dat mijn pijn in de rug het gevolg was van het feit dat ik te zwaar zou zijn (2 kilo!) en dat ik de week daarna wel weer kon beginnen, dat hem dat niet lukte heb ik te danken aan mijn specialist (neuroloog) die niet blij was met die oplossing. Je staat dus inderdaad er vaak alleen voor en dan moet je geluk hebben dat degenen die je behandelen je niet alleen als een nummer zien aan wie ze kunnen verdienen want als je dat geluk niet hebt sta je als werknemer met de rug tegen de muur terwijl de werkgever je de strot dichtknijpt, hoe sociaal kunnen we zijn werkgevers? O ja, er zullen ook wel goede werkgevers tussen zitten en werknemers die de zaak proberen te flessen.

Anoniempje - 30-12-2009 16:57

Helemaal mee eens. Heb ongeveer hetzelfde meegemaakt. Mijn baas zei doodleuk dat ik niet ziek was. Na anderhalf jaar is tenminste door mijn manager mondeling bevestigd dat ik wel degelijk overspannen was, maar de oorzaak wordt bij mij gelegd en de problemen eveneens. Gelukkig stonden mijn collega’s achter me en hebben me verkozen voor de O.R. Zo heb ik voorlopig wat vaste grond onder de voeten. Het hele grapje heeft me mijn gezondheid en 10 jaar van mijn leven gekost (ik heb alle ouderdomskwaaltjes, die mijn vader pas vanaf zijn 50ste had en ik ben pas 35). Collega’s, bedankt!!!

Anoniem - 06-01-2010 20:56

Zo komen de “slechte werkgevers/slavendrijvers” weer boven drijven. Welke hun macht als werkgever misbruiken.
Dacht juist dat we daar van af wilden? Dit is toch terug in de tijd!

Stagiaire - 07-01-2010 16:59

Door goede communicatie tussen bedrijfsarts, de verzuimconsulent en P&O wordt de medewerker niet alleen gelaten. De leidinggevende zal actie moeten ondernemen als een medewerker bepaalde signalen afgeeft en hierover een gesprek met desbetreffende medeweker moeten voeren. Zo wordt langdurig verzuim voorkomen. In overleg met de bedrijfsarts, verzuimconsulent en P&O wordt de medewerker niet alleen gelaten en er een zo passend mogelijke oplossing bedacht. Rijk van Oostenbrugge, ik ben het dus helemaal met je eens over een ARBO dienst die niet alleen de factuur betaald! Toch merk ik dat de directe leidinggevenden ook een enorm belangijke schakel zijn in deze trajecten. Zij zijn immers degene die het dichtst op de werknemer zitten.

Geert Peulings - 25-01-2010 19:49

Die regierol heeft nooit bij de bedrijfsarts geregeld en zowel de privatisering van de Arbodiensten als de invoering van de WvP hebben daar geen invloed op gehad.

De regierol lag vroeger (15 jaar geleden toen we nog een Ziektewet hadden) bij de verzekeringsarts en daar is hij - godzijdank - weg.

De Wet verbetering Poortwachter heeft juist de bescherminng van de werknemer op het oog en stelt alles in het werk om juist ontslag te voorkomen.

Ik zou elke organisatie willen aanraden de WvP te blijven toepassen ook als ze niet (meer) zou bestaan. Het is de beste garantie dat zowel werkgever als werknemer krijgen waar ze recht op hebben.

Gerrit - 28-01-2010 13:42

De vraag is helder. Wie neemt het op voor de werknemer, is helaas eenvoudig te beantwoorden. Niemand! In de meeste gevallen denk ik dat de werknemer snel met zijn rug tegen de muur staat. De werkgever en werknemer zijn beiden gebonden aan de Wet Poortwachter, maar het punt is echter dat de werknemer zijn rechten niet kent en als hij ze kent, zie je recht maar te krijgen. Dat krijgen van je recht, daarin zou P&O een eerste functie kunnen hebben, maar men heeft het zover laten komen dat P&O alleen nog adviserend is naar het management. Men heeft zich deelgenoot laten maken van het MT en daarin schuilt een fout. In mijn jonge jaren was een personeelsfunctionaris iemand die redelijk onafhankelijk was en die je kon vertrouwen en die je ook te hulp schoot tot in privésituaties toe. Als recalcitrante jongen van 19 jaar, die het niet uithield in de omgeving waar ik in werkte, hielp de personeelsfunctionaris mij om een beroepskeuzetest te doen en te solliciteren. Ondenkbaar in deze tijd, waarin de klok op sociaalgebied steeds verder wordt teruggedraaid als gevolg van het steeds verder in praktijk brengen van neo-liberaal gedachtegoed. Het liefst ziet men dat je met je petje in je hand komt vragen of er vandaag nog werk voor je is.
Achter de vraag, wie het nog opneemt voor de werknemer, schuilt voor mij een behoorlijk sociale frustratie, die alleen maar erger wordt.
De vraag zou moeten zijn: wat kunnen we er met elkaar aan doen dat de werknemer niet langer alleen staat? Wordt het niet eens tijd dat tij te keren?
Met de Wet Poortwachter kan dat met hulp van ARBO-diensten, dat heb ik kortgeleden nog gezien. Zogenaamde case-managers kunnen in samenspraak met de bedrijfsarts proberen de echte problemen op tafel te krijgen. Zo’n case-manager legt de rekening bij de werkgever en heeft toch het lef om een manager aan te spreken. Meestal gaat het hier niet om ziekteverzuim bij een gebroken been, maar bij overspannen zijn. Overspannen zijn en/of burn-out is doorgaans een gevolg van handelwijzen van werkgevers. Dat moet worden aangepakt door een derde met de Wet Poortwachter in de hand: de werkgever heeft zijn verantwoordelijkheden na te komen. Zo simpel kan het zijn.

Nathalie - 17-02-2010 09:33

@Anoniempje - waan je niet op veilige grond - het ontslagverbod voor ORleden geldt alleen als de reden voor ontslag direct te maken heeft met de uitoefening van de rol in de OR - niet als het gaat over ontslag bij disfunctioneren of ziekte of andere reden.

Nathalie - 17-02-2010 09:38

@Gerrit dat overspannen zijn/burn-out hebben doorgaans het gevolg is van handelwijze van de werkgever ben ik volledig met je oneens. dit soort spanningsklachten vindt vaak zijn oorsprong in het karakter van de medewerker (perfectionistisch, veel zelf willen doen, controle willen houden, niks uit handen kunnen geven etc). Als dat gecombineert wordt met een targetgerichte organisatie (bv) - tja dan valt die combi niet goed. Werknemers zijn niet altijd genegen om dan naar zichzelf te kijken en zich af te vragen of de betreffende baan wel bij hun persoonlijkheid past, of stappen te ondernemen om hun persoonlijkheid te helpen leren aanpassen, voor zover dat mogelijk is. Gelukkig bestaan er veel goede trajecten die een medewerker daarbij kunnen helpen, maar de oorzaak hiervan “doorgaans” bij de werkgever te leggen vind ik echt te ver gaan.

Gerrit - 19-02-2010 14:50

@Nathalie: Zoals je al aanhaalt, ik schrijf doorgaans (meestal) en niet altijd. Doorgaans, omdat het redelijk aantoonbaar is, als je verhalen van zieken aanhoort. Hoge werkdruk, soms laag salaris, lomp management dat geen ook heeft voor werknemers en alleen geïnteresseerd is in de cijfers en zeker niet onbelangrijk mobbing. Een verantwoordelijkheid voor werkgevers! Je hebt zeker gelijk dat het ook gaat om een combinatie van karakter en werk. De voor- en nadelen van deze combinatie komen al werkend aan het licht. In een menselijke en sociale maatschappij geef je iedereen de kans om mee te komen. De één is beter en sneller dan de ander. Als het echt niet gaat, moet er een andere oplossing komen. Sluit je dat uit, dan creëer je onrendabelen. Het tot het uiterste doordrijven van “juiste” combinatie van karakter, kunnen en werkzaamheden creëert onrendabelen. Een beschamende creatie. Hoe hoog leg je de lat voor in de maatschappij en wat levert dat op termijn op? Stellen dat werknemers niet altijd zijn genegen naar zichzelf te kijken, zou ik zien als een menselijke eigenschap. Dus ook werkgevers. Wat ik al eerder opmerkte: wat te denken van de honderdduizenden gevallen die te leiden hebben van mobbing door managers. Wat denk je dat het met deze medewerkers doet? Jij schrijft over de combinatie van karakter en targetgerichte organisaties; ik lees dat als het normaal vinden dat werkgevers veelal worden gedreven door winstbejag en/of het halen van targets. Daarbij wordt dan wel uit het oog verloren dat het mensen zijn die het werk voor hen moeten doen. Het is een modernisme om de mensen aan te passen aan het werk i.p.v. andersom. Mensen zijn namelijk niet op deze aardbol voor het werk, maar werk is een voortvloeisel uit het menselijk bestaan. Daar zou men wel eens meer bij stil mogen staan, dan is de kans groot dat de druk op mensen minder wordt en zelfs afneemt en dus ook de overspannenheid van medewerkers.

Adriaan - 15-04-2010 07:56

De werknemer doet er goed aan zich aan te sluiten bij een vakbond. Daar is inmiddels heel veel expertise en daar heeft men wel oor en oog voor de noden van de werknemer.

Caroline van Beem - 15-04-2010 10:09

@Adriaan, de vakbonden hebben bij veel werkgevers een hele slechte naam. Daarbij is de vakbond veelal geinteresseerd in collectieve ontslagen. De individuele werknemer komt er in de meeste gevallen bij de Vakbond bekaaid van af.

Gerrit - 15-04-2010 14:59

Ja Caroline, veel werkgevers hebben een hele slechte naam bij de vakbonden. Zo lust ik er nog wel een.
Heb je er ervaring mee dat de IBB van de vakbond z’n werk niet doet naar leden die met ontslag worden bedreigd?
Ik en vele andere collega’s zijn prima geholpen door onze bond. Ik ben zo goed geholpen (geïnstrueerd eigenljk) dat ik een ontslagdreiging heb gepareerd. Hoe vind je dat?
Er spelen hele andere krachten een rol bij ontslagdreiging en natuurlijk vooral de reden en argumenten van een dreigend ontslag. Op dit gebied wordt er wat onzin de wereld in geholpen.

Caroline van Beem - 15-04-2010 15:52

@Gerrit, ik heb bij Personeelsrecht veel klanten die ook lid zijn van een vakbond maar bij de vakbond niet de individuele begeleiding vinden die ze zoeken.

ineke - 07-05-2010 11:48

Als de werkgever je kwijt wilt,en hij geeft je een formulier van de uwv voor verlenging van 13 weken,is het dan goed om mijn hantekening hier onder te zetten Of Niet Doen?Ik krijg slechts 1 dag bedenktijd!!Mijn advocaat is er helaas vandaag niet,wie o wie kan mij helpen????????

ineke - 07-05-2010 11:51

verlenging van 13 weken doorbetaling bedoel ik he…..
Ik denk dat het is om hun eigen hachie te redden,hebben ze zogenaamd mee gewerkt ,toch?maar de waarheid is dat ze me in alles tegenwerken Een heel verhaal……..

ineke - 07-05-2010 11:53

Als ik niet teken ,sturen ze AL de paperassen naar het UWV voor een WIA aanvraag!!!

Gerrit - 07-05-2010 14:05

Ineke als jouw werkgever van jou af wilt, dan zou ik nooit iets tekenen zonder dat mijn advocaat mij van advies heeft kunnen zijn. Laat je nooit onder druk zetten en zeker niet als men van je af wil. Eén dag bedenktijd, hoe durven ze. Ik zou dat formulier niet meer teruggeven en zo spoedig mogelijk aan je advocaat geven. Dit soort papperassen zijn goed voor jouw dossiervorming. Als je ermee kan aantonen dat je onder druk wordt gezet, heb je iets om bedenkelijk gedrag aan te tonen. Ik ga er even vanuit dat je jouw werkgever hebt gemeld dat je op dit moment jouw advocaat niet om raad kan vragen. Als jouw werkgever dat weet en dan toch doordrammen, beschouw ik dat als onbehoorlijk. Wellicht een rechter ook wel. Je weet het nooit in dit soort zaken.

ineke - 08-05-2010 13:04

HOi Gerrit,Ik heb een andere advocaat gebeld gister,en zij adviseerde me om gewoon te tekenen,dus dat heb ik maar gedaan,Is alleen maar gunstig aldus haar.Heb het formulier maar dezelfde middag afgegeven.
Ik had zelf ALLE papieren voor WIA al opgestuurd,met het HELE verslag erbij ,dat ik onder druk sta,dat ze me aan het weg pesten zijn,enz……Dus die zijn ondertussen al op de hoogte van alle problemen.
Ben erg benieuwt hoe het verder allemaal verloopt,maar ik zal wel niet van zon groot bedrijf kunnen winnen,en daar gaat het me ook niet om ,ik wil GERECHTIGHEID!!IK moet via een uitzendbureau (door mijn werkgever geregeld)een cursus doen om te leren solliciteren,maar dat heb ik gelijk geweigerd.Ik blijf gewoon in de ziektewet,omdat ik enorm veel last heb van mijn spieren,Dus dit kunnen ze me niet verplichten he?Het komt nu mede door de stress situatie.Ik wacht wel af wat mijn advocaat hier mee gaat doen,heb ik volgende week weer contact mee.Ik had die papieren misschien beter kunnen copieren maar ja, daar heb ik niet aangedacht.groetjes Ineke.

Eddie - 12-07-2010 17:31

Daarvoor zijn toch vakbonden en rechtsbijstandverzekeringen?

Maar toegeven. Een personeelsfunctionaris zou eigenlijk beide kanten op moeten adviseren (werkgever en werknemer) en integer moeten zijn, zodat zaken ook door de werknemer in vertrouwen gezegd kunnen worden.

In een ideale wereld…..

Josefa - 12-11-2010 20:28

Dat klopt,in het bedrijf waar ik werk,personeelfunctionaris en unite manager,hand op een buik,op een subtile manier word je geintimideerd en ze maken je werk onmogelijk.naturlijk ze hopen dat jij zelf d4 benen neem,of je moet een advocat nemen omdat comuniceren gaat niet.bedrijfarts werk ook samen met hun mee,hij zei last tegen mij dat hij moest mij mededelen dat alles wat ik aan hem verteel moet hij aan personeel functionaris vertellen.ik voel me niet vijlig daar,wie moet ik vertrouwen dan?

Patricia - 15-11-2010 13:36

Het is schandalig hoe tegenwoordig wergevers in geval van reorganisaties met oudere werknemers omgaan. Je krijgt zelfs van die spotprenten voorgelegd waarop staat dat ouderen duur, traag en niet flexibel zijn. Vind je het gek als je 60 bent en nooit opgegroeid bent met een computer dat je niet helemaal meer mee kunt gaan met al die technologisch veranderingen. Ouderen zijn dan maar een beperking voor de werkgever en het levert de managers veelal geen bonussen op, want ze kunnen met die ouderen niet hun zgn. targets halen. Waarom zien wij dat zoveel ouderen hartklachten, verhoogde bloeddruk, stressklachten van allerlei aard hebben. Ik kan er zo ongeveer een boek over schrijven. En die bedrijfsartsen hebben 2 petten op. Mee helpen die oudjes eruit te werken, zo niet dan vlieg je er zelf als bedrijfsarts uit. Waar gaan we heen als we nu van dit kabinet horen dat (ik gelukkig niet) de toekomstige jeugd tot 67 jaar moet gaan werken en misschien maken ze er over 10 jaar wel 70 jaar van. Nou mensen op de bovengeschetste manier word je nooit meer ouder dan die 70 jaar. En misschien is dit ook wel voorzichtig geformeerd DE BEDOELING!!

Gerrit - 16-11-2010 16:20

Josefa, op de werkvloer is niemand te vertrouwen. Mensen helpen je als het hun belang dient, anders kun je het vergeten. Op zich niets nieuws onder de zon. Deze mentaliteit lijkt wel steeds erger te worden. In de maatschappij worden de schapen en de bokken gescheiden. Schapen doen er wijs aan in de kudde te blijven en als herder de vakbond te kiezen. Help mee de vakbond sterk te maken en de bokken krijgen er van langs.

Patricia de hetze tegen ouderen is ingezet door neoliberale. Den Haag heeft er alle schuld aan dat ouderen en jongeren tegen elkaar zijn opgezet. Ouderen moeten hun kwaliteit meer laten zien en niet denken dat hun tijd erop zit. Ik loop ook tegen de 60 en 10 jaar geleden zei mijn manager al dat ik niet meer kon meekomen. Schandalig natuurlijk, maar ze heeft het niet gered. Ik heb zonder moeite aangetoond waar mijn kwaliteiten lagen voor de organisatie, gewoon door mijn werk te doen. Oh ja, de dertigers waren sneller, maar ik wist en weet nog steeds het beste hoe de werkprocessen moet verlopen. Dat is mijn kracht als oudere. Ik heb ook collega’s die het erbij laten zitten en die worden gemangeld door de werkgever en gaan er inderdaad vroegtijdig uit. Ook niet altijd slecht hoor. Maar het blijft een schande dat ouderen zo onbeschoft worden afgeschreven. Daartegenover staat dat ruim honderdduizend jongeren niet aan werk worden geholpen. Wanbeleid op grote schaal aangespoord door de Haagse politiek. Zou er sprake zijn van: Verdeel en heers? Het lijkt er wel op. Zo behoudt de elite zijn macht. Het creëren van middeleeuws feodalisme in een nieuw 21ste eeuws jasje.

Karel - 11-08-2011 08:28

Meerderen schrijven over de vakbond als je grootste vriend. Voor sommigen zal dit ongetwijfeld waar zijn. De vakbonden zelf zitten echter meer richting werkgever dan menigeen weet.
Zo stijgen de lonen altijd in procenten en een snelle rekensom levert dan gedurende de jaren grotere verschillen op tussen de lage en hoge lonen. Daarbovenop hebben de bonden ingestemd met het schrappen van periodieken in de lage schalen van de CAO verpleeg-,verzorgingshuizen en thuiszorg, kraam en jegdgezondheidszorg ZONDER dit bekend te maken bij de achterban. Zo leveren diegene die hard aan het bed werken elke dag weer het meeste in.
SCHANDE..

Werknemer - 10-10-2011 09:48

Is Puur P&O een klaag muur geworden hoe de boze buitenwereld voor ons als werknemer is. Veel zinnige zaken lees ik hier niet.

Gerrit - 11-10-2011 11:59

Karel volgens mij zijn de leden de bond. De bondbestuurders kunnen zich bij CAO-onderhandelingen alleen hard maken bij een werkgever als zij zich gesteund voelen door de leden. Dat laatste gebeurt dus niet. Als kaderlid zit ik ook aan de onderhandelingstafel. Ja, soms met kromme tenen, omdat we moeten toegeven waar we eigenlijk niet willen. Komen we terug bij de leden. Ja, die morren wat, maar als je ze vraagt om actie, geven ze niet thuis. Zo simpel werkt dat dus. Projecteer dat op jouw branche en vraag je af of jij en je collega’s bereid zijn om actie te voeren voor dat wat je wordt afgenomen. Een bondsbestuurder zal altijd gaan voor de zaak als de leden hem/haar steunen. Wat jij SCHANDE noemt, is voor mij de lamlendigheid van de leden.

Irma - 16-11-2011 10:29

Een goede P&O-er adviseert niet alleen het management maar ook de medewerker. PUNT

Caroline van Beem - 16-11-2011 13:43

Ook goede P&O-ers hebben een zakelijk belang richting de werkgever en krijgen in de meeste gevallen van de directie een opdracht om dossier op te bouwen om tot beëindiging van het contract te komen. Hierbij is de P&O zeker niet onafhankelijk te noemen richting de werknemer. Dit geldt ook voor de adviezen van de P&O-er. Hierbij zal de P&O-er altijd het belang van de werkgever voorop stellen.

Rosa Noor - 18-11-2011 17:06

Uiteindelijk gaat het erom, is de medewerker ARBEIDSONGESCHIKT ja of nee? Volledig of gedeeltelijk en noem het maar op. Het feit dat veel medewerkers een slachtofferrol aannemen is echt niet meer van deze tijd.

Ben je overspannen? En geef je vervolgens je werkgever de schuld omdat je lange werkdagen/hoge werkdruk en noem het maar op hebt ervaren? Hoezo heb je dat laten gebeuren? Als mijn werkgever onmogelijke dingen van me vraagt ga ik wel op zoek naar een baan die beter bij me past. Ik ben zelf verantwoordelijk voor mijn eigen geluk en gezondheid.

En ja, een werkgever is verantwoordelijk voor het reintegratie traject en zal alles in het werk moeten stellen om de medewerker aan het werk te houden. Dat je overspannen bent betekent niet dat je nooit meer kan werken…of dat je het eerste jaar met rust moet worden gelaten. Dergelijke houdingen hebben ervoor gezorgd dat men het maar normaal vindt dat de werkgever overal verantwoordelijk voor moet zijn. Maar als je als werkgever een medewerker ergens toe wilt verplichten dan ben je onredelijk.

De wia wetgeving mag wat mij betreft nog strakker erin gaan zitten.

Gerrit - 04-12-2011 20:33

Rosa Noor applaus voor jezelf. Goed en genuanceerd verhaal. Nou, je mag trots zijn op jouw geweldige werkgevergerichte mentaliteit. Was iedereen maar zo. Allemaal softe lariekoek die overspannenheid. Werken moeten die lijntrekkers en niet zeiken. WIA strakker? Ben je gek meid afschaffen al die wetten die werknemers rechten geven. Het moet maar eens afgelopen zijn met rechten zus en rechten zo. Terug naar 1900 potverdrie. De tijd dat arbeiders nog hun pet afdeden voor de baas. Geluikig kunnen we bouwen op Rosa Noor, dus meid ik kan alleen maar zeggen ga door.

Carola - 13-12-2011 13:43

Ergens op zoek gaan naar een werkgever die niet het onmogelijke van je eist, dat bestaat niet meer in deze hectische tijden, Rosa Noor, het is tegenwoordig al geen doen meer om aan te geven wat redelijk is in het werk, dan heb je of de competenties niet of je wilt niet werken. Ik zag het ook zoals jij, dus kritisch naar mezelf toe, inderdaad gedaan wat jij adviseert, op zoek naar een werkgever die wel redelijk was en luistert naar wat de medewerker zegt, maar nu blijkt dus dat de medewerker dus kennelijk heel erg weinig competenties heeft,of echt heel erg lui is. Weer hetzelfde verhaal, ze willen het schaap met vijf poten, maar vinden het gek als dat schaap dan mank gaat lopen.

Jaap - 12-01-2012 23:31

Heb zelf net een burnout achter de rug en kan alleen maar zeggen dat de wetpoortwachter mij daar bij niet echt geholpen heeft om er boven op te komen, kwam alleen maar dieper in de shit terecht en mede doordat de werkgever de factuur betaald aan de arboarts, je komt echt in zaken terecht waar je juist niet in wil belanden en je wil alleen maar rust maar die krijg je niet want je moet van alles en nog wat en uiteindelijk krijg je een verstoorde relatie met je werkgever waar je al 18 jaar voor uit de naad hebt gewerkt omdat hij er eigelijk niets van snapt en niet naar de werknemer wil luisteren en alleen maar naar de regeltjes.
Je komt ook nog eens in een web van arbeidsdeskundige, reintrigatieburos ed terecht die alleen maar bezig zijn om zichzelf te verrijken en je eigelijk nog meer de put in trekken als wat nodig zou zijn, kortom die hele wet poortwachter is leuk als je je been gebroken hebt, maar niet voor mensen die een flinke burnout hebben.

Jaap - 12-01-2012 23:47

Wat ik nog vergat is dat je door de wet poortwachter verplicht word om een 2e spoor traject moet gaan volgen als een arboarts en arbeidsdeskundige dat vinden en dat voor een werkgever een makkelijke manier is om van je af te komen, je kan als je in een burnout zit jezelf niet verweren hiertegen omdat je de kracht niet hebt en dat je in een diepe put zit maar ook dat je niets in je kan opnemen wat er nu eigenlijk gaande is, daar kom je pas achter als je hersteld bent maar dan is het al te laat en is het kwaad al geschied, je hebt als werknemer echt geen poot om op te staan.
Die hele wet poortwachter is gewoon 1 groot commercieel gedoe en iedereen verdient er maar aan terwijl er niet naar de werknemer geluisterd word wat hij nou eigenlijk wil en zo ga je langzaam naar de klote terwijl dat niet nodig is.

Gerrit - 13-01-2012 17:31

De wet poortwachter zou eigenlijk een stuk personele zorg moeten zijn, maar men begrijpt niet wat zorg inhoudt. Men denkt alleen maar aan geld. Je moet zo snel mogelijk weer beginnen of jij als werknemer daar nou kapot aan gaat, dat doet er niet toe.

Gaston - 29-01-2012 12:13

Dat hele poortwachter gedoe helpt geen mallemoer, kost veel geld en is naar mijn mening meer aan de kant van de werkgever. Die man of vrouw moet eerst eens leren luisteren. Maar toch is het een knappe man en kan in 5 min de oorzaak wat jaren speelt beoordelen. Wat jaap schrijft kopt, je bent in zo’n periode kwetsbaar en ken je niet verweren. Mijn ervaring is, de enige die je kan helpen ben je zelf, een goede bedrijfsarts en een psychologe die een luisterend oor heeft. Verder is de vakbond voor mij de helpende hand geweest, die hebben top gehandeld en mij een geruststellend gevoel gegeven.
Zolang er werkgevers en werknemers zijn is een bond noodzakelijk.