Je kent het wel, het leukste meisje van de afdeling, die leuke jongen bij de koffieautomaat op de derde etage, dat schatje van de postkamer of de secretaresse van je baas. Een genot om naar te kijken en natuurlijk plezierig om mee te werken. Je werkplek is vol met leuke en aantrekkelijke mensen en staat bol van de verleidingen. Met je collega’s een hapje eten en naar de kroeg. Daar is niks mis mee. Met een drukke baan zie je partner of vrienden immers minder dan je collega’s. Vaak gaat het ook verder en worden je collega’s je vrienden. Of het gaat zelfs nog een stapje verder, die ene collega is zó leuk dat je er een relatie mee krijgt, met alle risico’s van dien. Relaties tussen collega’s komt in menig bedrijf voor en er zijn zelfs bedrijven die het familiegevoel stimuleren.

Cupido schiet raak op de werkvloer.

Dat Cupido ook weet hoe hij zijn pijl en boog moet gebruiken op de werkvloer blijkt uit verschillende onderzoeken. Zo blijkt bijvoorbeeld dat tweederde van de Europese singles gelooft dat je de liefde op je werk kan vinden. Een ander interessant gegeven voor onze avontuurlijke lezers is, dat bijna een derde (29,5%) van de callcentermedewerkers bekend heeft, dat hij of zij al eens een verhouding hebben gehad met een collega. Bijna één derde geeft toe iets te hebben gehad met een collega! Het Britse Lloyds Pharmacy ondervroeg ongeveer 3.000 werknemers over de liefde op de werkvloer. Opvallend is hier de financiële sector waar 28% de liefde beleeft. Dus daar waren die bankiers zo druk mee bezig?! Ik zou ook wel willen weten hoeveel hiervan een vrouw thuis hebben zitten. De afdeling Human Resources scoort 26,5%. Persoonlijk ben ik blij, dat er geen cijfers zijn over afdelingen recruitment. Of veroorzaken juist de recruiters het hoge cijfer van Human Resources. Tja… ,een recruiter staat immers aan de deur en laat alle leuke schatjes binnen en je moet wel een hele brave recruiter zijn, wil je niet één of twee schatjes voor jezelf houden.

Uit een Belgisch onderzoek van Jobat naar de liefde op de werkvloer ( http://www.jobat.be/lib/pdf/Resultaten_Liefde-op-het-werk.pdf) bleek dat 55% vindt dat flirten op de werkvloer moet kunnen, 28% al eens een partner heeft leren kennen via het werk en dat 84% het logisch/begrijpelijk vindt dat relaties op het werk ontstaan. Maar wat als de liefde ophoudt en omslaat in haat?

De ‘love’code

Als de liefde omslaat, kunnen er veel problemen op de werkvloer ontstaan. Pesten, stalking, roddelen, ongewenst seksueel gedrag…. En de kans dat het fout loopt,is groot want zeventig procent van de romances op de werkvloer loopt uiteindelijk mis. En wat te denken van een HR Manager die zijn zoveelste buitenechtelijke relatie heeft met een van de receptionistes? Bij een uitstekende beoordeling van deze receptioniste zal men het niet als geloofwaardig beoordelen. Jammer, voor de receptioniste die misschien echt goed is in haar werk.

Werkgevers zitten niet te wachten op het eventuele liefdesverdriet van hun Romeo en Julia van de werkvloer en alle gevolgen van dien. Ze willen dat wat zich afspeelt op hun werkvloer in de hand proberen te houden. Daarom stellen bedrijven regels op voor liefdesrelaties op de werkvloer. In 2008 hanteerde twintig procent van de Nederlandse bedrijven een code om relaties te reguleren. De ‘lovecode’ moet voorkomen dat een liefdesrelatie negatieve gevolgen krijgt voor de werkgever. Werknemers moeten een relatie met een collega melden, zodat er passende maatregelen genomen kunnen worden. Zo kunnen werkgevers besluiten tot overplaatsing van één van de tortelduifjes. Ook helpt deze code de werkgever als het echt uit de hand loopt en de werkgever en werknemer voor de rechter moeten verschijnen. Gelukkig vindt men in Nederland nog altijd dat de liefde een persoonlijke keuze is en dat het niet tot ontslag kan leiden en dat is ook wettelijk vastgelegd.

De hier boven genoemde ‘love’code is dus een soort liefdesbeding waarin net als in het concurrentiebeding richtlijnen worden vastgesteld voor de relatie van de werknemers. Het moet door beide werknemers worden ondertekend en er moet worden verklaard dat de relatie met wederzijdse instemming plaatsvindt en zonder dwang. Daarnaast kunnen werkgevers richtlijnen voor bijvoorbeeld passend gedrag op het werk toevoegen. Zo’n ‘love’code elimineert dus ook de mogelijkheid van een latere seksuele-intimidatie-rechtszaak waar de werkgever niet op zit te wachten. Dit geeft een hoop negatieve publiciteit en kost op allerlei terreinen geld. Door het tekenenen van de code wordt de organisatie ontslagen van enige aansprakelijkheid tijdens de periode van kantoor-romantiek, voorafgaande aan de ondertekening van  het contract. In de Verenigde Staten moet dit beleid in combinatie met een sterk seksueel-intimatiebeleid, efficiënte rapportage en onderzoekbeleid bedrijven beschermen tegen de gevolgen van mislukte kantoorromances.

Ik geloof niet dat zo’n ‘love’code de oplossing is en dat het dergelijke problemen kan voorkomen of reguleren. Werknemers kunnen altijd aanvoeren dat zij onder druk werden gezet voor het ondertekenen van het contract (geen promotie, slechte beoordeling, etc..). Blij dat er in Nederland een vrije liefdescode is! Maar voor hoe lang nog?

Ron Jansen