Dat er in de afgelopen jaren veel discussie was over externe reïntegratie bureau’s was wel te begrijpen. Wel of geen keurmerk het bleef toch vaak bij veel beloftes, veel geld en weinig resultaat. De reactie van UWV was dat de prijzen van de IRO’s naar beneden gingen en van de politiek dat er meer gelet moest worden op kwaliteit.

Dat laatste onderschrijf ik overigens wel. Bij de keuze van een bureau zou UWV moeten kijken naar plaatsingscijfers uit het verleden en niet naar wat ze beloven te doen voor dat geld. Het gaat niet om het plan maar om het resultaat ten slotte.

Door de crisis werd UWV overspoeld met nieuwe werklozen. Een organisatie die zes grote reorganisaties achter de rug heeft en die tot op het bot is uitgekleed, krijgt per dag het quotum aan nieuwe werklozen dat ze ongeveer per maand aan zouden kunnen. Coaches bij UWV hebben een caseload van 100 of meer cliënten. Gemiddeld genomen worden ze nog geen 2 x per jaar meer uitgenodigd voor een gesprek. UWV heeft dan ook geen andere keuze meer dan mensen een IRO te laten doen bij een extern bureau.

Bovendien gaat iedereen er kennelijk aan voorbij dat bij die IRO de cliënt zelf het bureau kiest, uit de lijst met gecertificeerde bureau’s. Dat is niet altijd het bureau dat de druk voor het accepteren van een baan erg hoog opschroeft. Gevolg: het budget voor IRO’s in de WW is op.

Daar hadden we al voor gewaarschuwd zegt de politiek, je moet meer naar kwaliteit kijken. Donner heeft een stevig gesprek en de uitkomst is? “Ik heb geen geld meer, dus dan maar geen IRO’s meer. Dan ga je als UWV maar meer zelf doen.” Dat UWV daar ook geen geld en mankracht voor heeft wordt even vergeten.

En zo wordt de werkloze nog een keer slachtoffer van de crisis. Hij krijgt in het beste geval nog een intake van UWV en een uitkering en voor de rest zoekt hij het maar uit.

En het verkiezingsprogramma van de club van de heer Donner? Is daar dan toekomstperspectief voor de WW-er? Helaas, de uitkeringsduur kan worden bekort want iedereen heeft een ontslagvergoeding en dat is ook een soort uitkering als overbrugging naar nieuw werk …….. nou ja naar de bijstand.

En de AOW leeftijd doen we naar 67 dat betekent dat u 2 jaar langer moet zoeken naar werk. Want dat ontslag van (oudere) werknemers moet namelijk versoepeld en goedkoper. Dat kunnen we dan als samenleving wel betalen?

Om met van Gaal te spreken: “Ben ik nu zo slim ………….?”