Ik geef toe..3 posts van mij in 2 dagen is wat gortig, maar deze wilde ik je niet onthouden. 

In de intermediair van deze week (27 mei 2010) een artikel van Peter Nuijsenburg en Priscilla Haring.

“Werkgevers onderschatten gevaar van schijnloyaliteit’ 

Het is een probleem waarmee organisaties in crisistijd worden geconfronteerd: medewerkers die wel aanwezig zijn, maar eigenlijk op zoek zijn naar een andere baan.

Ze gaan schuil achter op het eerste gezicht tegenstrijdige cijfers. Het bureau Effectory, marktleider op het gebied van medewerkersonderzoek, zegt dat de loyaliteit de laatste tijd is toegenomen van 6,9 procent naar 7,3 dit jaar. Maar dit lijkt fraaier dan het is. Uit het deze maand gepubliceerde onderzoek onder 7200 man blijkt ook dat het aantal niet betrokken medewerkers is toegenomen. En deze 23 procent blijft zitten waar ze zit. Ze lijken loyaal, maar zijn het niet. Zodra de arbeidsmarkt aantrekt zijn ze vertrokken. Hoe schadelijk is dat voor de organisatie?

Het probleem is dat posities bezet blijven door mensen die niet meer optimaal gemotiveerd zijn’, zegt Guido Heezen, directeur van Effectory en ‘HR-trendwatcher’. “De groei van de organisatie stagneert zowel qua prestaties als qua innovatie. Goede mensen worden in hun werk en ontplooiing geremd en gaan extern naar nieuw uitdagingen zoeken. Daarnaast zijn schijnloyale medewerkers minder productief en door hun negatieve invloed op de werksfeer vindt dit ook zijn weerslag op de productiviteit van wel gemotiveerde medewerkers’.

 De omvang van het probleem en zijn potentieel aan ontwrichtende werking verschilt per organisatie, zegt Heezen. ICT-bedrijven, detachering- en adviesbureaus blijken zeer gevoelig omdat zij zeer afhankelijk zijn van de kwaliteit van hun mensen. Het is zaak dat zij het probleem tijdig onderkennen en actie ondernemen. Organisaties moeten daarom weten wat er zich op de werkvloer afspeelt. Ze moeten de goede mensen aan zich binden door de ‘baantevredenheid’ te vergroten. Daarbij moet niet alleen gedacht worden aan meer geld, aldus Heezen. ” Je moet ook geen bezuinigingen doorvoeren die nauwelijks iets opleveren, maar wel demotiverend werken, zoals het schrappen van een bedrijfsuitje. Dat is contraproducatief”  En ze moeten bewust het vertrek stimuleren van mensen die niet meer optimaal willen bijdragen aan het bedrijfsresultaat. Dat moet voordadt de economie aantrekt en goede vervangers moeilijker te vinden zullen zijn. Punt is dat veel organisaties zich niet van het probleem bewust zijn. Heezen: ” Er wordt teveel gefocust op overleven en reorganiseren en te weinig op strategische doelen. Teveel op de korte termijn en te weinig op de lange”.  

Misschien kun je er iets mee! 

 

www.zynn.nl