We staan aan de vooravond van de vergrijzing en ontgroening. Deze beweging zal gepaard gaan met een enorme krapte op de arbeidsmarkt. Veel werkgevers zullen er alles aan doen om hun personeel te behouden, maar hoe wijs is dat?
Een krappe arbeidsmarkt nodigt werknemers uit om (veelvuldig) van baan te wisselen, een  hogere functie af te dwingen,  het salaris op te drijven etc. De werknemer is in de positie om weer het aan langste eind te trekken. De werkgever zal er alles aan doen om zijn werknemers binnen te houden. Immers, steeds opnieuw mensen (moeten) aannemen is kapitaalvernietiging en funest voor het behoud van kennis en vaardigheden. “Binden en boeien” is weer opportuun.

Prima uitgangspunt, maar stuur in eerste instantie dan wel aan op interne  mobiliteit (boeien) en niet op het ‘pin pointen’ van de werknemer. Dit staat overigens haaks op het actuele thema employability, maar dat terzijde. Belangrijker nog, werkgevers, wees niet bang voor externe mobiliteit van uw medewerkers. Dit vormt namelijk de motor van interne mobiliteit.

Bij het extern vertrekken van een werknemer valt daarmee een plaats open voor nieuwe talenten. Kijk dan eerst binnen de eigen populatie wie geschikt is of wie potentie in huis heeft, het zijn er vast meer dan u denkt! Biedt liever de goede werknemer de