Een werkgever kan besluiten om een arbeidsovereenkomst met een oudere werknemer na 3 contracten niet voor onbepaalde tijd te verlengen, en direct hierna een vacature voor dezelfde functie maar dan op basis van een contract voor bepaalde tijd te plaatsen. Zo bepaalde de Kantonrechter Rotterdam op 3 augustus 2006.

De feiten zijn als volgt: werkneemster (54 jaar) heeft bij werkgever drie achtereenvolgende jaren gewerkt op basis van jaarcontracten. Bij het verstrijken van het derde contract is de arbeidsovereenkomst vanwege bedrijfseconomische omstandigheden niet omgezet in een vast contract. Maar daarna plaatst werkgever een vacature voor de functie van de werkneemster. Een jongere werknemer wordt aangenomen.

Werkneemster stapt naar de rechter en stelt dat de werkgever haar onjuiste/valse reden voor haar ontslag heeft vermeld en daarmee onrechtmatig heeft gehandeld (art. 6:162 BW). Werkgever wilde klaarblijkelijk een jongere werknemer die hem minder kost. Werkneemster stelt dat dit in strijd is met de Wet gelijke behandeling op grond van leeftijd. Zij vordert schadevergoeding van € 8.800. Werkgever voert als verweer hiertegen dat de arbeidsovereenkomst niet is voortgezet nu er geen mogelijkheden meer waren voor een tijdelijke verlenging. Een vast dienstverband kan de werkgever zich niet veroorloven.

De Kantonrechter wijst de vordering van werkneemster af en stelt de werkgever in het gelijk. De volgende argumenten voert hij hiervoor onder meer aan:

Een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd eindigt van rechtswege door het verstrijken van de tijd. Het verlengen van de arbeidsovereenkomst zou alleen onder de gegeven omstandigheden onaanvaardbaar zijn als dit in strijd zou zijn met de redelijkheid en billijkheid, hiervan is nu geen sprake. Het staat de werkgever vrij om een beleid te voeren, waarin wordt gewerkt met tijdelijke contracten. De werkgever kan zich vanwege fluctuerende bedrijfsresultaten geen contracten voor onbepaalde tijd veroorloven.